मन्दिर पसेर भगवान भयाे पत्थर©कुन्साङ

0
233

जुन ठाउँमा घामले गरेको छैन सफर पनि
त्यहाँसम्म पुगेर फर्कन्छ मेरो नजर पनि

मात्र एक पटक छुन मन छ आकाशलाई
अजिव – अजिवको लाग्छ रहर पनि

मृत्यु आँगनसम्म पुगेर फर्किए छ
त्यसपछि छाडेकी हुँ मैले घर पनि

जुनदिन तिमी मेरो मनमा आएर बस्यौं
त्यहीदिनबाट बसेको हो यो डर पनि

दुनियाँले हल्लै हल्लामा हल्ला फिजायो
मन्दिर पसेर भगवान भयो पत्थर पनि

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here